کهنالگوها در روانشناسی یونگ، الگوهای غریزی و تصاویر باستانی و مشترکی هستند که در «ناخودآگاه جمعی» تمام انسانها ریشه دارند و به شکلی فراتر از تجربههای شخصی، به رفتار و رویاهای ما جهت میدهند. این میراث روانی که در قالب نمادهایی همچون پیرِ خردمند، مادرِ ازلی، سایه یا آنیما و آنیموس در اسطورهها و فرهنگهای مختلف تجلی مییابند، در واقع ظرفهای تهیِ پتانسیلهای انسانی هستند که بر اساس زیستِ هر فرد پر میشوند. شناخت این کهنالگوها به ما کمک میکند تا بفهمیم چرا در برابر موقعیتهای زندگی به شیوههایی مشابه واکنش میدهیم و چگونه میتوانیم با یکپارچه کردن این نیروهای درونی، در مسیر «فردیت» و رسیدن به خودِ حقیقی گام برداریم.