مقالات

پرورش و تربیت فرزند

مهم‌ترین و حساس‌ترین وظیفه بانوان پرورش و تربیت فرزند است. در این باره پدر و مادر هر دو مسئولیت دارند لیکن ثقل این کار معمولا بر دوش مادران میباشد. زیرا آنها هستند که میتوانند مرتبا از کودکان خویش مراقبت و حفاظت نمایند. اگر مادران به وظیفه سنگین و مقدس مادری آشنا باشند و با برنامه صحیح نونهالان اجتماع را پرورش دهند میتوانند اوضاع عمومی‌ یک اجتماع بلکه جهان را به طور کلی دگرگون سازند. بنابراین ترقی وتنزل، پیشرفت و عقب‌ ماندگی اجتماع در دست‌ بانوان و به اختیار آنهاست.

بدین جهت پیغمبر اسلام (ص) فرمود: بهشت در زیر پای مادران است.

پرورش و تربیت فرزند

اطفالی که هم اکنون در محیط کوچک خانه پرورش می‌یابند مردان‌ و زنان آینده اجتماع خواهند بود. هر درسی را که در محیط خانه و در دامن‌ پدر و مادر فرا گیرند در اجتماع فردا به مرحله عمل خواهند رسانید. اگر خانواده‌ها اصلاح گردند اجتماع نیز حتما اصلاح خواهد شد. چون‌ اجتماع به غیر از همین خانواده‌ها چیزی نیست. اگر کودکان امروز، تندخو، ستیزه‌گر، متجاوز، چاپلوس، دروغگو، بد اخلاق، کوتاه فکر، بی‌اراده، تو سری خور، زور شنو، ترسو، خجول، نادان، خود خواه، پول پرست، لاابالی پرورش یابند جامعه بزرگ فردا نیز به همین صفات واخلاق زشت گرفتار خواهد شد. اگر امروز تو سری خور شما بودند فردا تو سری خور ستمگران خواهند شد. اگر امروز با تملق و چاپلوسی از شما چیزی گرفتند فردا هم در مقابل زورگویان چاپلوسی خواهند کرد.

بخوانید  افسردگی فصلی (SAD) : نشانه ها، علل و روش درمان

و بالعکس اگر کودکان امروز درستکار، شجاع، بلند همت، خوش اخلاق، خیرخواه، بردبار، دلدار، با ایمان، زور نشنو، غیر متجاوز، عدالتخواه، بزرگ نفس، حقگو، امانتدار، دانا، روشنفکر، راستگو، صریح اللهجه تربیت‌ شوند فردا هم همین صفات عالی را به صورت‌ کاملتری ظاهر خواهند ساخت.

حقوق فرزندان نسبت به والدین

بنابراین، پدران و مادران و بالاخص مادران در قبال فرزندان خویش و اجتماع بزرگترین و سنگین‌ترین مسؤولیت را خواهند داشت.

اگر مطابق نقشه صحیح و برنامه دقیق تربیتی در تربیت کودکان خویش‌ اقدام نمایند بزرگترین خدمت را نسبت‌ به اجتماع آینده خواهند نمود. اگر در انجام این وظیفه بزرگ سهل‌ انگاری کنند در قیامت مسؤول خواهند بود. بدین جهت امام سجاد علیه السلام فرمود: حق فرزندت اینست که‌ بدانی که او از تو میباشد. بد باشد یا خوب با تو نسبت دارد. در قبال‌ پرورش و تادیب او و راهنمایی‌اش به سوی خدا و کمک کردنش به‌ فرمانبرداری مسؤولیت داری. رفتارت با او رفتار کسی باشد که یقین دارد در مقابل احسان کردن به او پاداش نیک خواهد داشت و در مقابل‌ بد رفتاری کیفر بد خواهد دید.

بخوانید  سیاست های شوهرداری

نکته مهم

بسیاری از مردم از معنای‌ صحیح تربیت غافل بوده بین تعلیم و تربیت فرق نمیگذارند. تربیت را نیز یک نوع تعلیم می‌پندارند. خیال میکنند با یاد دادن یک سلسله مفاهیم و مطالب سودمند دینی یا تربیتی و به وسیله پند و اندرزهای حکما و شعراء ونقل سرگذشت مردان نیک میتوان کودک را کاملا تحت تاثیر قرار داد و مطابق دلخواه تربیتش نمود.

مثلا گمان میکنند اگر آیات و روایات مربوط به مذمت دروغگویی را به اطفال یاد دادند و وادارشان کردند چندین حدیث‌ و داستان درباره فضیلت راستگویی از بر کنند، و حتی در حضور مردم‌ بخوانند و جایزه بگیرند، راستگو تربیت‌ خواهند شد. در صورتیکه در مورد تربیت‌ به این مقدار نمیتوان اکتفا نمود. البته از بر کردن آیه و حدیث وداستانهای آموزنده بی‌اثر نیست. لیکن آثاری را که از تربیت انتظار داریم‌ نباید از این قبیل برنامه‌های صوری انتظار داشته باشیم.

اثر محیط در پرورش کودک

اگر در صدد تربیت‌ صحیح و کامل باشیم باید کودک را در شرائط و اوضاع خاصی قرار دهیم‌ و محیط صالح و مناسبی برایش بوجود آوریم که طبعا راستگو و صالح و درستکار پرورش یابد. محیط نشو و نما و پرورش کودک اگر محیط راستی، درستی، امانتداری، ایمان، پاکیزگی،عدالت، فداکاری و… باشد، کودک نیز با همین صفات خو گرفته‌ تربیت میشود.

بخوانید  تله های زندگی (18 طرحواره ناسازگار) که زندگی ما را خراب می کنند

همچنین اگر در محیط خیانت، نادرستی، دروغ، حیله بازی، چاپلوسی، کثافت، تعدی و تجاوز و…. پرورش یافت‌ خواه ناخواه بدین صفات زشت‌خو گرفته فاسد وبد عمل تربیت‌خواهد شد. و در اینصورت پند و اندرزهای دینی و ادبی‌ گر چه آنها را از بر بخواند اصلاحش نخواهد کرد. صدها آیه و روایت وشعر و داستان به مقدار یک عمل آموزنده تاثیر نخواهد کرد- دو صد گفته‌چون نیم کردار نیست . پدر و مادر دروغگو نمیتوانند بوسیله آیه و حدیث‌ کودک را راستگو تربیت نمایند. پدر و مادر کثیف و بی‌انضباط با عمل‌خودشان بچه را کثیف و بی‌انضباط بار میآورند. کودک بیش از آن مقدارکه به سخنان شما توجه دارد در اعمال و رفتارتان دقت میکند.

بنابراین پدر و مادرانی که در صدد اصلاح و تربیت فرزندان خویش‌هستند باید قبلا محیط خانوادگی و روابط خودشان و اخلاق و رفتارشان‌ را اصلاح کنند تا فرزندانشان خواه ناخواه صالح و شایسته تربیت‌ شوند.

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما را به دیدن این مقاله دعوت می‌کنیم
بستن
دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن